នេះជាមតិរបស់លោកខឹម វាសនា
យើងមិនអាចឈប់បានទេ មនសិកាយើងមិនអនុញ្ញាតិអោយយើងធ្វើបែបនេះបានទេ។ហេតុអ្វី? មានមនុស្សមិនទាន់អស់ទេដែលមាននិស្ស័យអាចស្តាប់យល់ រួមទាំងក្មេងទើបនឹងធំបន្តបន្ទាប់ផងដែរ។ យើងឈប់ដូចជាយើងសំរេចបោះបង់ពួកគេចោលអីចឹង? តើមនសិកាជាមនុស្សអាចធ្វើបែបនេះបានទេ? ពិតជាមិនអាចទេ។ អីចឹងតើផ្លូវណាជាមជ្ឈមបដិប្បទាសំរាប់ផ្លូវចិត្តពួកយើងជាអ្នកជួយ?
តាមមើលលទ្ធផលនៃការបោះឆ្នោតឃុំសង្កាត់យើងឃើញថាសំេលងនៃពួកយើងកើនឡើងជាពីរជាបីដងបើគិតទូទាំងប្រទេសហើយនឹងប្រៀបនឹងសំលេងយើងកាលពីឆ្នាំ២០១៣។
បើយើងផ្អែកទៅលើសំលេងដែលកើនឡើង ហើយយើងមិនគ្រប់មានសំលេងតំណាងយើងនៅតាមឃុំសង្កាត់បែបនេះនោះ ផ្លូវកណ្តាលរបស់ចិត្តយើងគឺ អោយតែសំលេងនៅតែកើនយើងនៅតែធ្វើ តែកំុរំពឹងថានឹងមានកៅអីអ្នកតំណាងពួកយើងនៅពេលបោះឆ្នោតថ្នាក់ជាតិខាងមុខនោះអី។ បើបានកៅអីតំណាងយើងនៅថ្នាក់ជាតិ នោះចាត់ទុកជាការហួសការរំពឹងទុករបស់យើងទៅចុះ តែបើកើនសំលេង គឺច្បាស់ជាកើនហើយ។ យើងកើតក្នុងសង្គមនេះ យើងយលហើយ យើងមិនអាចត្រលប់ទៅមិនយល់វិញបានទេ ដូច្នេះចំណីរបស់ពួកយើងគឺជួយគេជួយឯហ្នឹងហើយ បើដឹងហើយមិនបានប្រាប់គេតើយើងរស់សុខក្នុងចិត្តទេ?
យើងមិនអាចស៊ូទ្រាំនឹងចិត្តចង់ជួយប្រាប់គេរបស់យើងបានទេម្លោះហើយការរំពឹងយើងសូមកំរិតត្រឹមសំលេងពួកយើងកើនឡើងទៅបានហើយ កុំរំពឹងដល់កៅអីតំណាងពួកយើងនៅរដ្ឋសភាអី។ សំលេងយើងកើន គ្រួសារយើងធំ យើងរស់នៅជួយគ្នាក្នងក្រុមគ្រួសារកណ្តាលចំណោមមនុស្សដែលគេមិនយលពីយើងនេះទៅព្រោះថាវាជាផ្លូវតែមួយគត់ដែលយើងអាចដោះស្រាយផ្លូវចិត្តយើងបានក្នុងពេលនេះ។
កំណត់ក្នុងចិត្តតែប៉ុណ្ណឹង តោះយើងទៅមុខទៀត អោយគេរស់របៀបគេចុះ យើងរស់របៀបយើងហ្នឹងហើយកូន។បញ្ហាសង្គមខ្មែរ ទុកអោយទៅជាបញ្ហានៃខ្មែរគ្រប់គ្នាទៅទើប ខ្មែរអាចដោះស្រាយបញ្ហាប្រទេសខ្លួនបាន បើបញ្ហាខ្មែរនៅត្រឹមតែជាបញ្ហារបស់ក្រុមយើងទេ នោះគ្មានអ្នកណាអាចជួយខ្មែររួចឡើយ។។។។
0 comments:
Post a Comment